بارد چه؟ خون. که؟ دیده. چسان؟ روز و شب. چرا؟ از غم. کدام غم؟ غم سلطان اولیاء. نامش که بُد؟ حسین. ز نژاد که؟ از علی. مامش که بُد؟ فاطمه. جدّش که؟ مصطفی . چون شد؟ شهید شد. به کجا؟ دشت ماریه. کی؟ عاشر محرم. پنهان؟ نه٬ برملا. شب کشته شد؟ نه٬ روز. چه هنگام؟ وقت ظهر. شد از گلو بریده سرش؟ نی٬ نی٬ از قفا. سیراب کشته شد؟ نه. کس آبش نداد؟ داد. که؟ شمر. از چه چشمه؟ ز سرچشمه‌ی فنا.

مظلوم شد شهید؟ بلی. جرم داشت؟ نه. کارش چه بُد؟ هدایت. یارش که بُد؟ خدا. این ظلم را که کرد؟ یزید. این یزید کیست؟ ز اولاد هند. از چه کس؟ از نطفه‌ی زنا. خود کرد این عمل؟ نه٬ فرستاد نامه ای. نزد که؟ نزد زاده‌ی مرجانه‌ی دغا.

ادامه‌ی مطلب »

چـــه می‌شــود کــه شــوم کبوتـر حرمــت که آشیانه کنم به سـایه کرمـت

گرچه از کم کمترم٬ حلقه به گوش این درم یا به زنجریم نما یا بده بال و پرم

میلاد هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت٬ امام رضا (علیه السلام) بر تمام عاشقان دلداده‌اش مبارک باد. در یه همچین روزی به تاریخ قمری متولد شدم و نامم را علیرضا نهادند. آقا جون خیلی می‌خوامت.

پنجره فولاد رضا٬ برات کربلا می‌ده٬ هر کی میره کرببلا از حرم رضا می‌ره.